Kwiaciarnia Viktoria - Logo

Mirt - Myrtus

Mirt - Myrtus

Mirt, to jedna z najstarszych roślin doniczkowych uprawianych w pomieszczeniach i jest trochę zapomniana, a przecież bardzo dekoracyjna i na dodatek o wielu właściwościach. W naszych mieszkaniach najczęściej posiadamy Mirt pospolity (Myrtus communis), często nazywany mirtem panny młodej. Ta nazwa ma swoje korzenie w symbolice, ponieważ mirt jest symbolem płodności i czystości, dlatego często można było spotkać pannę młodą z wiązanką tego krzewu. Mirt jest wiecznie zielonym krzewem delikatnym, luźno rozgałęzionym o skórzastych, małych i owalnych liściach, które po roztarciu użyczą nas przyjemnym zapachem. Oprócz tego od maja do lipca, zachwyca licznym, białym lub zróżnicowanym kwieciem, wyrastającym z kątów liści. Z czasem kwiaty przemienią się na niebieskie lub białe jagody, które są jadalne. Mirt należy do rodziny mirtowatych i przywędrował do nas z Azji Mniejszej i basenu Morza Śródziemnego. W naturalnych warunkach osiąga nawet 5 metrów wysokości, a w naszych warunkach zaledwie 30-100 cm. Możemy się spotkać również z formą pienną.

Mirt jest taką rośliną, która wymaga większej uwagi i zabiegów, aby móc okazywać swe piękno, jednak nie jest, aż tak trudnym w uprawie, choć można się spotkać i z takimi opiniami. Jeżeli chodzi o stanowisko, to musimy zapewnić mu jasne i słoneczne stanowisko, choć nie przesadzajmy z temperaturą. Znosi również półcień. Bardzo ważnym jest, aby stanowisko było przewiewne, ze świeżym powietrzem, blisko otwartego okna. Mirt nie lubi stłaczania z innymi roślinami, więc zapewnijmy mu dość przestronne miejsce. Na okres letni możemy go wynieść na balkon lub w zaciszne miejsce do ogrodu. Zanim nadejdą przymrozki, przenosimy do jasnego i chłodnego pomieszczenia (październik-kwiecień). Temperatura w okresie spoczynku powinna wynosić około 5?C, może być troszkę wyższa, lecz dobrze by było, aby nie była wyższa niż 10?C. Pamiętajmy również o tym, aby pomieszczenie, w którym będziemy zimować mirt, również było przewiewne. Podłoże dla mirtu powinno być żyzne, próchnicze i bez wapnia. Podlewamy wodą letnią i miękką (można stosować wodę deszczową i odstaną) regularnie tak, aby unikać przesuszania bryły korzeniowej. W okresie letnim podlewamy obficie, zwłaszcza w czasie kwitnienia, choć musimy kontrolować czy nie ma nadmiaru wody na dnie doniczki. Zimą oczywiście podlewamy mniej, im niższa temperatura tym podlewamy oszczędniej. Roślina ta lubi również zraszanie. Nawożenie w okresie wiosennym i letnim, umiarkowane, raz w tygodniu. Przesadzanie zależnie jest od wieku mirtu, im starszy okaz, tym jest rzadsze. Młode rośliny przesadzamy, co roku. Przy przesadzaniu musimy pamiętać o tym, aby roślinę posadzić nie głębiej niż rosła poprzednio, ponieważ posadzona zbyt głęboko więdnie. Mirt bardzo dobrze znosi cięcie, więc możemy go formować. Czynimy to wiosną usuwając zbyt wybujałe pędy, wszystkie uznane przez nas za zbędne, nadając mu formę piramidy, stożka, kolumny czy drzewka. Rozmnażanie możemy przeprowadzić dwukrotnie, a mianowicie na przełomie stycznia i lutego oraz w drugiej połowie lata, pobierając sadzonki z wierzchołków pędów (ok. 3-5 cm) i sadząc je w luźnej ziemi z dodatkiem piasku, pod szkłem. Do miesiąca powinny się ukorzenić. Niezbyt zdrewniałe sadzonki możemy ukorzenić trzymając w wodzie. Rozmnażając z nasion pamiętajmy, że mogą kiełkować nawet po roku czasu.

Gdy nie będziemy dopuszczać do dojrzewania nasion, nasze rośliny nie będą poddawane znacznemu osłabieniu. Mirt trzymamy w okresie zimowym w ciemnym i ciepłym pomieszczeniu, może zżółknieć i stać się podatnym na szkodniki. Brunatnoczerwone/purpurowe plamy głównie w szczytowej, zewnętrznej części liścia, a od spodu szarawy nalot, jest oznaką choroby grzybowej (chwaścik mirtowy). Podatny na wełnowce i tarczniki.