Kwiaciarnia Viktoria - Logo

Kliwia - Clivia

Kliwia - Clivia

Nazwa pochodzi na cześć lady Clive, księżnej Northumberland i obowiązuje od roku 1866, kiedy zastosowano nową klasyfikację. Jej poprzednia nazwa to Himantophyllum. Cliwia pochodzi z Afryki Południowej i obejmuje trzy gatunki. Jeden z nich Clivia miniata- kliwia pomarańczowa- jest szerzej uprawiany. Można się również spotkać z Clivia nobilis ? kliwia szlachetna o skromniejszym wyglądzie i mniej wymagającą niż poprzednia. Jest to roślina bulwiasta, choć jej korzenie tylko troszkę na to wskazuje, są grube, mięsiste i występują w skupiskach. Z krótkiego zgrubiałego pędu wyrastają równowąskie zawsze zielone liście wczesną wiosną. Nowe liście pojawiają się parami, czasem tworząc nową podstawę rośliny. Ze środka wyrasta pęd zakończony dużym baldachem, zawierającym 10-12 pomarańczowoczerwonych kwiatów. Wysokość rośliny waha się od 25 do 50 cm. Dobrze pielęgnowana kliwia, może zakwitnąć drugi raz na jesień, a gdy nie dokonujemy rozdzielania młodych roślin, tworzących się po kwitnieniu, można osiągnąć bardzo rozrośniętą roślinę z wieloma kwiatami.

Kliwia, to mało wymagająca roślina, tolerująca jasne stanowiska od X do II, przez resztę roku półcieniste. Ważnym jest pozostawienie rośliny w tym samym miejscu, bez względu na porę roku. Nie należy również przekręcać doniczki, dobrze jest na niej zaznaczyć jej ustawienie względem słońca. Na okres zimy należy zapewnić jej temperaturę na poziomie 12-15?C, dlatego też zaleca się stawianie jej z dala od grzejnika. Od wiosny do jesieni obficie podlewamy i nawozimy, co 14 dni. Przy podlewaniu, należy unikać stojącej wody i wiecznie mokrych korzeni, co jest głównym powodem zamierania roślin. Zimą podlewamy mało, zależnie od panującej temperatury, z reguły jest ono znikome oraz nawozimy, co 4-6 tygodni. Zraszamy ją przy pojawieniu się nowych liści i kwiatów oraz co jakiś czas oczyszczamy liście z kurzu. Podłoże do uprawy, to znormalizowana ziemia, ewentualnie z dodatkiem gliny. Jeżeli chodzi o przesadzanie, to jest reguła, że im starsza kliwia, tym rzadziej powinna być przesadzana. Młode rośliny przesadzamy, co roku tuż po kwitnieniu. Cliwię rozmnażamy przez oddzielenie odrostów lub z nasion. Pamiętajmy, że młode, uformowane roślinki u podstawy można odejmować nie wcześniej niż w drugim roku (powinny mieć, co najmniej 4-5 liści). Oddzielamy najpierw korzenie. Rozmnażanie z nasion jest długotrwałe a czas, jaki mija od siewu do kwitnięcia, to kilka lat. Zbyt ciepłe miejsce zimowania, sprawia, że pojawiają się tarczniki i wełnowce.

Dość częstym problemem w uprawie kliwi, jest brak kwitnienia. Przyczyną mogą być nieodpowiednie warunki zimowania. Zbyt mało ciepła pod koniec zimy, może się zakończyć ?zmrożeniem? pędu kwiatowego.