Kwiaciarnia Viktoria - Logo

Daktylowiec kanaryjski (Feniks) - Phoenix canariensis, Palma

Daktylowiec kanaryjski (Feniks) - Phoenix canariensis, Palma

Daktylowiec jest jedną z najpopularniejszych palm, które z powodzeniem są uprawiane w warunkach domowych. Łącznie jest około 30 różnych gatunków daktylowca, lecz tylko dwa są traktowane jako rośliny ozdobne. Palmy daktylowe pochodzą z krajów arabskich, Afryki i Azji. Phoenix są to wolno rosnące lub wysokie palmy, zarówno bez wyraźnej łodygi jak i tworzące łodygi. Liście mają zmienne kształty, mogące mieć postać sztywnych i wzniesionych, jak również delikatnych wdzięcznie wygiętych. U roślin wieloletnich pojawia się kwiatostan w kształcie kolby. W naszych domach najczęściej spotykamy Phoenix canariensis (daktylowiec właściwy, daktylowiec kanaryjski, palma daktylowa). Jak sama nazwa wskazuje, pochodzi on z Wysp Kanaryjskich, gdzie jego wysokość dochodzi do 10 m, ten hodowany w naszych warunkach osiąga 50-150 cm wysokości i jest najwytrzymalszym gatunkiem. U młodej rośliny możemy zaobserwować krótki pęd, który wraz z wiekiem rozrasta się w okrągły pień. Liście osiągają długość 1 metra, są pierzaste, z czasem odginają się ku zewnętrznej stronie. Do uprawy pokojowej ze względu na mniejszy rozmiar, bardziej się nadaje Phoenix roebelenii (daktylowiec karłowaty, daktylowiec niski, daktylowiec Roebeliniego), mający bardziej delikatne, pierzaste, ciemnozielone liście, mające na brzegach jasne nitki. Jego wysokość osiąga do 100 cm.

Daktylowiec kanaryjski, w początkowym okresie, może być traktowany jako roślina pokojowa, ale wraz z wzrostem, bardziej odpowiada mu stanowisko na wolnym powietrzu. Ta jego cecha powoduje, że jest znakomitą dekoracją na tarasy, lubi stanowisko słoneczne. Na zimę należy mu zapewnić miejsce dobrze oświetlone, gdzie temperatura wynosi 4- 8 ?C. Daktylowiec karłowaty, ma dużo większe wymagania, potrzebuje cieplejszych, jasnych (osłoniętych przed słońcem) stanowisk, w których temperatura przez cały rok nie powinna spadać poniżej 16 ?C Podłoże dla tych roślin winno być substratem próchniczym, z dużą domieszką ziemi uprawnej, o pH 6- 6,8. Podlewanie w okresie letnim powinno być obfite, a w okresie zimy oszczędne, mające na celu unikanie tylko przesuszenia. Pamiętajmy o bardzo dobrym drenażu! Nawożenie umiarkowane, w okresie od wiosny do jesieni, co tydzień a zimą, co miesiąc. Przesadzanie rzadkie, dlatego należy korzystać z głębokich pojemników. Jeżeli chodzi o rozmnażanie, to odbywa się ono wyłącznie z nasion i nie jest trudne, choć na efekty trzeba długo czekać.

Phoenix jest podatny na tarczniki, przędziorki oraz wciornastki. Częstym problemem w uprawie tych palm, są pojawiające się przebarwienia liści. Przyczyn przebarwiania może być wiele a najczęstsze z nich to:  brązowienie liści, może być efektem zasolenia, spowodowanego twardą wodą, zbyt dużej wilgotności podłoża, zwłaszcza w okresie zimowym oraz przesuszenia bryły korzeniowej,  żółte plamy na liściach mogą być efektem braku światła.